İbadet İslam inancında kulun Allah’a yaklaşmak için gerçekleştirdiği eylemler bütünüdür. İbadet mekânları İslam toplumlarında toplumsal hafıza ve dinamiklerin oluşmasındaki kilit rolleri nedeniyle her zaman yüksek önem arz etmiştir. Geçmişten günümüze deformasyona ve dezenformasyona uğrayan kültürel birikimin neticesinde bugün etrafımız çoğunlukla ibadet edenin ruhi dünyasında yaratıcı ile kuvvetli ilişkiler kurmasını önleyen hızlı tüketilen ibadethanelerle çevrili. Beşerî dünyamızın zayıflıkları ve dağınıklığı ile bezeli bu gibi ibadethanelerin çokluğu ve tekrar eden tipolojik yaklaşımları nedeniyle ibadetin anlamsal ve ruhi derinliğini azaltan ilişkilerin döngüsel bir süreklilik arz ettiğini gözlemlemek mümkün.

​

Bu bağlamda tasarım önerimizi, tarihsel süreçlerde oluşturulmuş tipolojik hafızayı anlayan ancak biçime dayalı arayışlardan azade, ibadet etme eyleminin özüne ve dinsel anlamlarına odaklanarak insanların beşerî ve ruhi varlık durumları arasında bir köprü olabilmesi üzerine kurguladık.